بررسی نقش معلمان دین و زندگی در گرایش دانش آموزان متوسطه به نماز جماعت در مدارس

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 18

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال اول شماره چهارم - زمستان 1404

نویسندگان :
زهره صفری کارشناسی علوم معارف اسلامی

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/3999

چکیده فارسی :

این پژوهش با هدف بررسی نقش معلمان درس دین و زندگی در گرایش دانش‌آموزان دوره متوسطه به نماز جماعت در مدارس انجام شده است. نماز جماعت یکی از مهم‌ترین جلوه‌های تربیت دینی و اجتماعی دانش‌آموزان به شمار می‌رود و مدرسه به عنوان یکی از محیط‌های اصلی تربیتی، نقش مهمی در تقویت این فریضه دارد. در این میان، معلمان دین و زندگی به دلیل ارتباط مستقیم با مباحث اعتقادی، اخلاقی و عبادی، می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر نگرش و رفتار دینی دانش‌آموزان داشته باشند. در این پژوهش تلاش شده است میزان تأثیرگذاری ویژگی‌های فردی و اخلاقی معلمان، شیوه تدریس، نحوه الگوسازی، ارتباط عاطفی با دانش‌آموزان و میزان توجه آنان به اهمیت نماز جماعت مورد بررسی قرار گیرد. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، توصیفی ـ تحلیلی است. جامعه مورد مطالعه شامل دانش‌آموزان دوره متوسطه و معلمان درس دین و زندگی در مدارس مورد نظر است و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و ابزارهای میدانی جمع‌آوری شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که رفتار و شخصیت معلم، بیش از ارائه صرف مطالب نظری، می‌تواند در ایجاد انگیزه برای حضور دانش‌آموزان در نماز جماعت مؤثر باشد. هنگامی که معلم خود به نماز جماعت پایبند بوده و در عمل الگویی مناسب برای دانش‌آموزان باشد، احتمال پذیرش و درونی‌شدن ارزش‌های دینی افزایش می‌یابد. همچنین استفاده از روش‌های تدریس جذاب، بیان آثار فردی و اجتماعی نماز، ایجاد فضای صمیمی و پرهیز از اجبار و برخوردهای نامناسب می‌تواند نگرش مثبت دانش‌آموزان نسبت به نماز جماعت را تقویت کند. نتایج همچنین بیانگر آن است که تعامل مناسب میان معلم، خانواده و مسئولان مدرسه در ایجاد زمینه مناسب برای حضور دانش‌آموزان در نماز جماعت اهمیت فراوانی دارد. در مقابل، شیوه‌های خشک و تحکم‌آمیز، بی‌توجهی به نیازهای فکری و عاطفی نوجوانان و فاصله میان گفتار و رفتار معلم می‌تواند موجب کاهش علاقه دانش‌آموزان به نماز جماعت شود. بنابراین، معلمان دین و زندگی می‌توانند با بهره‌گیری از الگوی رفتاری مناسب، روش‌های آموزشی فعال و ارتباط مؤثر با دانش‌آموزان، زمینه گرایش بیشتر آنان به نماز جماعت را فراهم سازند. بر اساس نتایج این پژوهش، توجه جدی به توانمندسازی معلمان، آموزش روش‌های نوین تربیت دینی و ایجاد محیطی جذاب و داوطلبانه برای اقامه نماز جماعت در مدارس ضروری است.

کلمات کلیدی فارسی :
معلمان دین و زندگی، دانش‌آموزان متوسطه، نماز جماعت، تربیت دینی، مدرسه، گرایش دینی.