نقش سبک‌های رهبری آموزشی بر انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 18

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال دوم شماره اول - بهار 1405

نویسندگان :
صادق پرویزی کارشناسی ارشد
مژگان امیریان زاده استادیار،گروه علوم تربیتی،واحد مرودشت،دانشگاه آزاداسلامی،مرودشت ،ایران

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/2378

چکیده فارسی :

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک‌های رهبری آموزشی بر انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان انجام شد. رهبری آموزشی یکی از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر کیفیت یاددهی–یادگیری در مدارس به شمار می‌رود و مدیران و معلمان به عنوان رهبران آموزشی می‌توانند با اتخاذ سبک‌های مختلف، فضای روانی و آموزشی مدرسه را شکل دهند. از سوی دیگر، انگیزش تحصیلی یکی از متغیرهای اساسی در موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان محسوب می‌شود و دانش‌آموزانی که از انگیزش بالاتری برخوردارند، مشارکت فعال‌تری در فرآیند یادگیری دارند، پشتکار بیشتری در انجام تکالیف از خود نشان می‌دهند و در مواجهه با چالش‌های آموزشی مقاوم‌تر عمل می‌کنند. در میان سبک‌های مختلف رهبری، سبک رهبری تحول‌آفرین با ایجاد چشم‌انداز روشن، الهام‌بخشی، حمایت عاطفی و تقویت احساس خودکارآمدی می‌تواند نقش مؤثری در افزایش انگیزش درونی دانش‌آموزان داشته باشد. در مقابل، سبک رهبری تبادلی که بر پاداش و تنبیه مبتنی است، بیشتر موجب تقویت انگیزش بیرونی می‌شود و تأثیر کمتری بر انگیزش درونی دارد. همچنین سبک رهبری مشارکتی با تأکید بر تصمیم‌گیری جمعی و مشارکت دادن دانش‌آموزان در امور آموزشی، احساس تعلق و مسئولیت‌پذیری را در آنان افزایش می‌دهد و در نتیجه موجب تقویت انگیزش تحصیلی می‌شود. در مقابل، سبک رهبری استبدادی که مبتنی بر کنترل شدید و تصمیم‌گیری یک‌جانبه است، می‌تواند موجب افزایش اضطراب تحصیلی و کاهش انگیزش درونی دانش‌آموزان شود. در چارچوب نظریه خودتعیین‌گری نیز سه نیاز اساسی شامل خودمختاری، شایستگی و تعلق به عنوان عوامل مهم در شکل‌گیری انگیزش درونی مطرح شده‌اند و سبک‌های رهبری حمایتی به‌ویژه رهبری تحول‌آفرین می‌توانند با ارضای این نیازها، انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان را تقویت کنند. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان دوره متوسطه بود که نمونه‌ای از آنان به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد سبک‌های رهبری آموزشی و انگیزش تحصیلی استفاده شد و پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید.

کلمات کلیدی فارسی :
سبک ، رهبری ، آموزشی ، ابزار ، کرونباخ ، شایستگی