تحلیل نقش بازی‌وارسازی و به‌کارگیری مکانیک‌های بازی در برنامه درسی بر افزایش درگیری شناختی و تداوم انگیزش درونی دانش‌آموزان

دسته بندی موضوعی : علوم تربیتی و روانشناسی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 8

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
دومین همایش ملی و بین المللی تحلیل و بررسی جایگاه ، کارکرد و شیوه های آموزشی در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی ، چالش ها و راهکارهای مراکز علمی آموزشی و دانشگاه ها

نویسندگان :
اکرم بالی پور مدیر آموزگار دبستان امیرالمؤمنین، آموزش و پرورش اندیکا
زینب منصوری آموزگار، آموزش و پرورش اهواز
علی حسنی کیا دبیر متوسطه، آموزش و پرورش لردگان alihasanikya4908@gmail.com
مهرانگیز محمدی هنرآموز، آموزش و پرورش تهران

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/2362

چکیده فارسی :

امروزه نظام‌های آموزشی با چالش کاهش انگیزش و درگیری شناختی دانش‌آموزان در فرایند یادگیری مواجه هستند. روش‌های سنتی تدریس که بر انتقال یک‌طرفه اطلاعات و حفظ طوطی‌وار مبتنی بودند، نتوانسته‌اند پاسخگوی نیازهای نسلی باشند که در عصر دیجیتال و بازی‌های تعاملی رشد یافته است. در این میان، بازی‌وارسازی یا به‌کارگیری مکانیک‌های بازی در بافت‌های غیربازی، به عنوان رویکردی نوآورانه مطرح شده است که می‌تواند هم درگیری شناختی را افزایش دهد و هم انگیزش درونی را تداوم بخشد. این مقاله به روش مروری و با هدف تحلیل نقش بازی‌وارسازی و مکانیک‌های بازی در برنامه درسی بر این دو سازه کلیدی نگاشته شده است. یافته‌های این مرور نشان می‌دهد که مکانیک‌هایی مانند چالش‌های زمان‌دار، بازخورد بی‌درنگ، پاداش‌های مهارت‌محور، داستان‌پردازی تعاملی و انتخاب مسیر یادگیری، تأثیر مثبتی بر توجه پایدار، پردازش عمیق، حل مسئله، کاهش خستگی ذهنی و انعطاف‌پذیری شناختی دارند. همچنین سیستم پاداش دهی در صورت تأمین نیازهای خودمختاری، شایستگی و ارتباط، می‌تواند انگیزش درونی را تداوم بخشد. با این حال، موانع جدی از جمله خطر عادت‌زدگی به مکانیک‌های تکراری، جابه‌جایی انگیزش (اولویت یافتن پاداش بر خود یادگیری)، کمبود زیرساخت‌های فنی و توانمندسازی معلمان، طراحی نامناسب مکانیک‌ها متناسب با اهداف درسی و نادیده گرفتن تفاوت‌های فردی دانش‌آموزان، اثربخشی بازی‌وارسازی را تهدید می‌کنند. در مقابل، راهکارهایی مانند همسوسازی مکانیک‌ها با اهداف شناختی و عاطفی، تنوع‌بخشی به مکانیک‌ها برای پوشش سبک‌های یادگیری، طراحی چالش‌های مشارکتی و رقابت مثبت، ترکیب بازخورد درونی (پیشرفت ذاتی) و بیرونی (پاداش)، و ارزشیابی مستمر تأثیر مداخلات، می‌توانند به طراحی مؤثر بازی‌وارسازی کمک کنند. نتیجه نهایی آنکه بازی‌وارسازی زمانی موفق خواهد بود که نه به عنوان یک لایه تزئینی و سطحی، بلکه به عنوان یک رویکرد نظریه‌محور و شخصی‌سازی شده طراحی گردد و به طور مداوم بر اساس بازخوردهای دریافتی از دانش‌آموزان بازبینی شود. در غیر این صورت، این رویکرد نیز مانند بسیاری از مدهای آموزشی زودگذر، بدون تحقق وعده‌های خود از صحنه آموزش کنار خواهد رفت.

کلمات کلیدی فارسی :
بازی‌وارسازی، درگیری شناختی، انگیزش درونی، مکانیک‌های بازی، برنامه درسی.