نقش محیط‌های یادگیری انعطاف‌پذیر مدرسه‌ای در ارتقای مشارکت فعال دانش‌آموزان با تأکید بر فعالیت بدنی تطبیقی، یادگیری مهارتی، خلاقیت هنری و آموزش فراگیر

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 12

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
دومین همایش ملی علوم انسانی با رویکرد نوین و اولین همایش بین المللی پژوهشی فرهنگیان نوین

نویسندگان :
زهره دهقانی کارشناسی تربیت بدنی، دبیر مدارس استثنایی امید، آران و بیدگل، اصفهان. zohredehghani1978gmail.com
روح‌الله کم صدا آرانی کارشناسی آموزش ابتدایی، فرهنگی، آموزش و پرورش، مدیرآموزگار، آران و بیدگل، اصفهان. kmsdarwhalh@gmail.com
مهدی اسماعیل زاده نوش آبادی کارشناسی ارشد مهندسی عمران آب، فرهنگی، معاون فنی و مهارت هنرستان، آران و بیدگل، اصفهان. Esmaeilzadeh1mehdi@gmail.com
زینب عرشی آرانی کارشناسی طراحی و الگو سازی پوشاک لباس مجلسی و خانگی، هنرآموز، آران و بیدگل، اصفهان. arshiarany@gmail.com

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/1282

چکیده فارسی :

این مطالعه مروری به بررسی نقش محیط‌های یادگیری انعطاف‌پذیر مدرسه‌ای در ارتقای مشارکت فعال دانش‌آموزان می‌پردازد و تمرکز ویژه‌ای بر چهار بعد کلیدی دارد: فعالیت بدنی تطبیقی، یادگیری مهارتی، خلاقیت هنری و آموزش فراگیر. محیط‌های انعطاف‌پذیر با ویژگی‌هایی نظیر مبلمان مدولار، پارتیشن‌های متحرک، سطوح چندکاره، مناطق چندمنظوره و امکان تغییر سریع چیدمان، فضایی پویا ایجاد می‌کنند که دانش‌آموزان را از حالت منفعل به مشارکت‌کننده فعال تبدیل می‌نماید. در بعد فعالیت بدنی تطبیقی، این محیط‌ها با فراهم کردن مسیرهای حرکتی، ایستگاه‌های بازی آموزشی و فضاهای باز، امکان اجرای فعالیت‌های حرکتی متناسب با تفاوت‌های فردی را میسر می‌سازند و تأثیر مثبتی بر تمرکز، انگیزش و سلامت روان دانش‌آموزان دارند. در حوزه یادگیری مهارتی، فضاهای پویا آموزش مبتنی بر پروژه، کارگاه‌های عملی و تمرین مهارت‌های حل مسئله و تفکر انتقادی را تسهیل می‌کنند و شایستگی‌های فنی-حرفه‌ای و کاربردی را با نیازهای جامعه پیوند می‌زنند. در زمینه خلاقیت هنری، طراحی کارگاه‌های هنری باز، تلفیق هنر با سایر حوزه‌های یادگیری و امکان بیان آزادانه، اعتمادبه‌نفس، خودآگاهی و یادگیری بین‌رشته‌ای را تقویت می‌نماید. در نهایت، آموزش فراگیر از طریق سازگارسازی فضا (گوشه‌های آرامش، مبلمان قابل تنظیم، مسیرهای بدون مانع و راهبردهای تمایز تدریس) عدالت آموزشی را عملیاتی کرده و مشارکت دانش‌آموزان با نیازهای ویژه را بدون جداسازی از جریان اصلی کلاس افزایش می‌دهد. یافته‌های مرور ادبیات داخلی نشان می‌دهد که انعطاف‌پذیری محیط نه تنها مشارکت رفتاری، شناختی و عاطفی را به طور همزمان ارتقا می‌بخشد، بلکه فرهنگ مدرسه را به سمت دانش‌آموزمحوری، پذیرش تفاوت‌ها و تقویت عاملیت سوق می‌دهد. با این حال، موانعی نظیر محدودیت بودجه، کمبود آموزش معلمان و مقاومت فرهنگی در اجرای گسترده این محیط‌ها در مدارس ایران وجود دارد. این مطالعه پیشنهاد می‌کند که سیاست‌گذاران آموزشی، معماران و مدیران مدارس به سمت طراحی آزمایشی، آموزش معلمان و ارزیابی مستمر اثربخشی فضاهای انعطاف‌پذیر حرکت کنند تا تحول پایدار در فرایند یادگیری ایجاد شود.

کلمات کلیدی فارسی :
محیط یادگیری انعطاف‌پذیر، مشارکت فعال، فعالیت بدنی تطبیقی، یادگیری مهارتی، خلاقیت هنری، آموزش فراگیر