تحلیل تأثییر آموزش زبان اشاره مبتنی بر تصویرسازی ذهنی بر تقویت مهارت‌های خواندن و نوشتن دانش‌آموزان ناشنوا

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 23

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال اول شماره دوم - تابستان 1404

نویسندگان :
ماندانا عسکری کارشناسی ارشد گفتار درمانی دانشگاه علوم پزشکی وارستگان مشهد

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/743

چکیده فارسی :

آموزش زبان و سواد خواندن و نوشتن به دانش‌آموزان ناشنوا همواره یکی از چالش‌های اساسی نظام‌های آموزشی و حوزه گفتاردرمانی آموزشی بوده است. محدودیت در دریافت ورودی شنیداری سبب می‌شود این دانش‌آموزان در فرایند رشد زبان نوشتاری و درک متون با موانع شناختی، زبانی و آموزشی متعددی مواجه شوند. در این میان، زبان اشاره به‌عنوان زبان طبیعی جامعه ناشنوایان، نقش محوری در توسعه توانمندی‌های ارتباطی و شناختی آنان ایفا می‌کند. با این حال، اثربخشی آموزش زبان اشاره زمانی افزایش می‌یابد که با راهبردهای شناختی مؤثر، از جمله تصویرسازی ذهنی، تلفیق شود.هدف پژوهش حاضر تحلیل تأثیر آموزش زبان اشاره مبتنی بر تصویرسازی ذهنی بر تقویت مهارت‌های خواندن و نوشتن دانش‌آموزان ناشنوا در مدارس استثنایی است. این رویکرد آموزشی با تکیه بر فعال‌سازی فرایندهای شناختی، ایجاد پیوند معنادار بین نشانه‌های دیداری، مفاهیم زبانی و نمادهای نوشتاری، زمینه درک عمیق‌تر متون و بهبود بیان نوشتاری را فراهم می‌سازد. تصویرسازی ذهنی به‌عنوان یک راهبرد یادگیری فعال، موجب افزایش تمرکز، سازمان‌دهی ذهنی اطلاعات و تثبیت مفاهیم زبانی در حافظه بلندمدت دانش‌آموزان ناشنوا می‌شود.یافته‌های پژوهش‌های پیشین نشان می‌دهد که استفاده از رویکردهای دیداری–شناختی در آموزش ناشنوایان، به‌ویژه در حوزه سواد پایه، تأثیر معناداری بر بهبود مهارت‌های خواندن، درک مطلب و تولید نوشتار دارد. نتایج تحلیل‌ها حاکی از آن است که آموزش زبان اشاره مبتنی بر تصویرسازی ذهنی می‌تواند به‌عنوان یک الگوی آموزشی کارآمد در برنامه‌های گفتاردرمانی و آموزش رسمی مدارس استثنایی مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد نه‌تنها موجب ارتقای مهارت‌های خواندن و نوشتن می‌شود، بلکه اعتمادبه‌نفس زبانی و انگیزه تحصیلی دانش‌آموزان ناشنوا را نیز تقویت می‌کند.در مجموع، پژوهش حاضر بر ضرورت بهره‌گیری از راهبردهای نوین، چندحسی و شناخت‌محور در آموزش زبان به دانش‌آموزان ناشنوا تأکید دارد و می‌تواند مبنایی علمی برای طراحی مداخلات آموزشی مؤثر در مدارس استثنایی و مراکز گفتاردرمانی باشد.

کلمات کلیدی فارسی :
دانش‌آموزان ناشنوا؛ زبان اشاره؛ تصویرسازی ذهنی؛ مهارت‌های خواندن؛ مهارت‌های نوشتن؛ آموزش ویژه؛ گفتاردرمانی آموزشی