رابطه دوسویه میان عناصر فرهنگی و ادبی آتشی و بلوک در ادبیات سنتی منطقه ارم و بوشکان

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 14

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال اول شماره اول - بهار 1404

نویسندگان :
فرحناز مرادی کارشناسی ارشد، زبان و ادبیات فارسی، اداره کل آموزش و پرورش استان بوشهر

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/697

چکیده فارسی :

یکی از موضوع های مهم شعر فارسی افسوس و حسرت گذشته شیرین و جذاب یا نوستالژی است؛ جدایی از جایگاه اصلی، شرایط و موقعیت های شیرین گذشته و تقابل موقعیت کنونی با آن گذشته شیرین زمینه قوی انگیزش شاعران و حس نوستالژکی در آثارشان شده است. احساس قوی نوستالژیک و وابستگی و دلبستگی شدید منوچهر آتشی به گذشته شیرین و اقلیم و عناصر بومی زادگاهش با آن حیات وحش بکرش باعث شده است تا «نیمای جنوب» لقب بگیرد. کسی که در کودکی از ایشان به عنوان «چوپان خردسال دهرود» نام برده اند و سال های ابتدایی زندگی اش را در میان دامان دشت های سرسبز، نخلستان های بلند و پرچین های کوتاه روستایی سپری نموده است؛ در دوران کودکی برهه ای از تاریخ یاغی و یاغی گری را به نظاره نشسته است و در همان حال، نجوای سبز باد صبا از میان دشت ها، گندم زارها، کوه ها و تپه های اطراف روستا چهره معصومانه و دوست داشتنی اش را نوازش کرده است و صدای زنگوله گوسفندان و زنگ قافله ها بر صفحه دل و جانش نقش بسته است. عناصری که بعدها جان مایه شعر و نوشته های آتشی می شود و اولین فرزند پری خانم و آقای محمدجعفر آتشی را به عنوان چهره ماندگار ادبیات فارسی به ایران و جنوب می شناساند. منوچهر آتشی در شعر خویش به انعکاس محیط اقلیمی و بوم زیست خود تمایل زیادی داشته و رویکردی آگاهانه به هویت بومی دارد و در شعرهایش از مهم ترین نمادهای هویت بومی چون ستایش و یاد قهرمانان، ذکر مکان های خاص، کاربرد واژگان خاص زادبومش و ارائه تصویرهای شاعرانه و خیال انگیز از محیط دیارش، نام بردن از گیاهان و جانوران بومی و اشاره به بعضی از فرهنگ ها و باورهای بومی و محلی در قالب زیباترین هنر، ماهرانه بهره گرفته است.

کلمات کلیدی فارسی :
نوستالژی، بلوک، هویت بومی، طبیعت گرایی، عناصر بومی، منوچهر آتشی