پیوند سرمایه فرهنگی_اجتماعی، سواد مالی با شایستگی‌های زندگی و آینده‌نگری اقتصادی ـ اجتماعی دانش‌آموزان در عصر هوش مصنوعی؛ با تأکید بر نقش مدرسه

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 28

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال اول شماره چهارم - زمستان 1404

نویسندگان :
محسن پناهی کارشناسی ارشد حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد_ لرستان،معاون اجرایی مدارس متوسطه آموزش وپرورش بروجرد_ لرستان mohsen.panahi1360@gmail.com
فرزاد صارمی کارشناسی علوم اجتماعی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی واحد تهران _تهران، دبیر مدارس متوسطه آموزش وپرورش بروجرد_ لرستان farzadsarmi.123@gmail.com
پریسا صارمی کارشناسی زبان وادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید صدوقی واحد کرمانشاه _ کرمانشاه، دبیر ادبیات مدارس متوسطه آموزش وپرورش بروجرد_ لرستان p.saremi7173@gmail.com

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/4467

چکیده فارسی :

تحولات بنیادین برخاسته از گسترش شتابان فناوری‌های هوش مصنوعی، الگوهای سنتی زیست انسانی، بازار کار و روابط مدنی را دستخوش دگرگونی‌های ساختاری نموده و ضرورت بازتعریف شایستگی‌های موردنیاز نسل نوپا را دوچندان ساخته است. هدف بنیادین پژوهش حاضر، تبیین پیوند دیالکتیکی میان ابعاد سرمایه فرهنگی و اجتماعی و مؤلفه‌های نوین سواد مالی با توسعه شایستگی‌های زیستی و تقویت افق آینده‌نگری اقتصادی–اجتماعی دانش‌آموزان با اتکا بر رسالت ساختاری نهاد مدرسه در عصر نوین فناورانه است. این بررسی با اتخاذ رویکردی ترکیبی و توصیفی–تحلیلی، به واکاوی سازوکارهایی می‌پردازد که از رهگذر آن‌ها منابع شبکه‌ای، ذخایر شناختی و الگوهای مصرف نمادین خانواده و مدرسه به سرمایه‌های راهبردی برای مواجهه فعالانه با عدم‌قطعیت‌های ناشی از هوشمندسازنده فرایندهای اجتماعی تبدیل می‌شوند. یافته‌های برآمده از تحلیل ساختاری مدل‌های مفهومی نشان می‌دهد که سرمایه اجتماعی از طریق مجاری اعتمادسازی و تقویت مشارکت‌های گروهی، بستر مساعدی برای درونی‌سازی هوش مالی و انضباط معیشتی فراهم می‌آورد و هم‌افزایی آن با ابعاد سرمایه فرهنگی متجسد، قدرت بازتابندگی و قضاوت نقادانه نوجوانان را در مواجهه با سیستم‌های الگوریتمی به‌طور چشمگیری ارتقا می‌بخشد. همچنین نتایج حاکی از آن است که سواد مالی صرفاً مهارتی فنی ناظر بر دخل‌وخرج قلمداد نمی‌شود، بلکه به‌مثابه یک شایستگی بنیادین زیستی عمل نموده و توانایی تصمیم‌گیری عقلانی، انعطاف‌پذیری شغلی و مصونیت در برابر هیجانات بازارهای دیجیتال را برای فراگیران به ارمغان می‌آورد. از دیگر یافته‌های کلیدی پژوهش، احراز نقش واسطه‌ای شایستگی‌های چندگانه زندگی در تبدیل آگاهی‌های اقتصادی و پشتوانه‌های فرهنگی به چشم‌اندازهای روشن و عاملیت فعال در ساخت آینده اقتصادی–اجتماعی فردی و جمعی است. در این هندسه ارتباطی، نهاد مدرسه دیگر نمی‌تواند خود را به انتقال مکانیکی محفوظات کتب درسی محدود سازد، بلکه ناگزیر است به کانون بازتولید سرمایه‌های شبکه‌ای، کارگاه پرورش تاب‌آوری روانی–اجتماعی و زیست‌بوم آموزش تجربی الگوریتم‌ها و تراکنش‌های هوشمند مالی مبدل گردد. مدارس پیشرو قادرند با درهم‌تنیدن هوش مصنوعی در فرایندهای یادگیری مشارکتی، نابرابری‌های برخاسته از خاستگاه طبقاتی را تعدیل کرده و زمینه‌ساز دستیابی عادلانه دانش‌آموزان به آینده‌نگری تاب‌آور و پایدار شوند. بدین‌ترتیب، بازمهندسی برنامه‌های درسی متناسب با زیست‌بوم داده‌محور و اعتلای سواد تصمیم‌گیری، نقشی بی‌بدیل در مصون‌سازی نسل جوان در برابر چالش‌های هوش مصنوعی و دگرگونی‌های بازار ایفا می‌کند. بنابراین، سیاست‌گذاران و کارگزاران نظام تعلیم و تربیت باید با بازنگری در ساختار یادگیری و ارتقای شایستگی‌های معلمان، بستر مناسبی برای پرورش شهروندانی خودآگاه، مسئولیت‌پذیر، منعطف، صاحب‌خرد اقتصادی و برخوردار از افق‌های روشن در افق‌های آتی ایجاد نمایند.

کلمات کلیدی فارسی :
سرمایه فرهنگی–اجتماعی؛ سواد مالی؛ شایستگی‌های زندگی؛ آینده‌نگری اقتصادی–اجتماعی؛ هوش مصنوعی و مدرسه.