نقش هوش مصنوعی در تحول روش های خلاقیت, تدریس و یادگیری در ادارات

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 33

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال دوم شماره اول - بهار 1405

نویسندگان :
فرزانه نجف پور .
رضوان موسوی .

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/4293

چکیده فارسی :

هوش مصنوعی در سال‌های اخیر به یکی از مؤثرترین فناوری‌های تحول‌آفرین در ساختار و فرایندهای اداری تبدیل شده است و ظرفیت‌های تازه‌ای را برای بازطراحی شیوه‌های خلاقیت، تدریس و یادگیری کارکنان فراهم آورده است. گسترش حجم اطلاعات، پیچیدگی وظایف سازمانی، افزایش انتظار شهروندان از کیفیت خدمات اداری و ضرورت تصمیم‌گیری سریع و مبتنی بر داده، ادارات را ناگزیر ساخته است تا از الگوهای سنتی آموزش و مدیریت دانش فاصله بگیرند. در چنین شرایطی، هوش مصنوعی می‌تواند از طریق تحلیل داده‌های سازمانی، شناسایی الگوهای عملکرد، تولید و سازمان‌دهی محتوا، ارائه بازخورد فوری و شخصی‌سازی تجربه یادگیری، زمینه ارتقای توانمندی‌های حرفه‌ای کارکنان را فراهم کند. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش هوش مصنوعی در تحول روش‌های خلاقیت، تدریس و یادگیری در ادارات است. این پژوهش با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و با بهره‌گیری از مرور منابع و مباحث نظری مرتبط، سازوکارهای اثرگذاری هوش مصنوعی بر فرایندهای یادگیری و نوآوری اداری را بررسی می‌کند. نتایج تحلیل نشان می‌دهد که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، به‌ویژه سامانه‌های مولد محتوا، دستیارهای هوشمند، سامانه‌های توصیه‌گر آموزشی، تحلیل‌گرهای داده و چت‌بات‌های سازمانی، می‌توانند فرایند ایده‌پردازی را تسهیل کرده، دسترسی کارکنان به دانش شغلی را افزایش دهند و آموزش‌های ضمن خدمت را از الگوی عمومی و یکسان به الگوی متناسب با نیازهای فردی و شغلی تبدیل کنند. این فناوری‌ها با کاهش زمان صرف‌شده برای امور تکراری، جست‌وجوی اطلاعات و تهیه محتوای اولیه، فرصت بیشتری را برای تفکر تحلیلی، حل مسئله، نوآوری و مشارکت فکری کارکنان ایجاد می‌کنند. همچنین، هوش مصنوعی می‌تواند با ارائه بازخوردهای مستمر و داده‌محور، نقاط قوت و ضعف مهارتی کارکنان را آشکار سازد و مسیرهای یادگیری مناسب را متناسب با سطح تجربه، حوزه مسئولیت و نیازهای آموزشی آنان پیشنهاد دهد. با وجود این، بهره‌برداری اثربخش از هوش مصنوعی در ادارات صرفاً به فراهم‌بودن ابزارهای فنی وابسته نیست، بلکه به آمادگی فرهنگی سازمان، سواد هوش مصنوعی کارکنان، حمایت مدیران، کیفیت داده‌ها، وجود زیرساخت‌های دیجیتال، رعایت محرمانگی اطلاعات و استقرار سازوکارهای اخلاقی و نظارتی نیز وابسته است. نگرانی درباره سوگیری الگوریتمی، امنیت اطلاعات، کاهش تعاملات انسانی، وابستگی بیش از اندازه به ابزارهای هوشمند و ابهام در مسئولیت‌پذیری تصمیم‌های مبتنی بر الگوریتم، از جمله چالش‌هایی است که باید در طراحی و اجرای برنامه‌های تحول دیجیتال مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس، هوش مصنوعی نباید جایگزین قضاوت، خلاقیت و مسئولیت‌پذیری انسانی تلقی شود؛ بلکه باید به‌عنوان ابزاری مکمل برای تقویت ظرفیت‌های انسانی و سازمانی به کار گرفته شود. می‌توان نتیجه گرفت که اداراتی که استقرار هوش مصنوعی را با راهبرد توسعه منابع انسانی، یادگیری مستمر، مدیریت دانش و حکمرانی اخلاقی فناوری پیوند می‌دهند، توان بیشتری برای افزایش بهره‌وری، بهبود کیفیت خدمات، ارتقای خلاقیت و سازگاری با تحولات محیطی خواهند داشت.

کلمات کلیدی فارسی :
هوش مصنوعی؛ خلاقیت سازمانی؛ آموزش ضمن خدمت؛ یادگیری کارکنان؛ تحول دیجیتال اداری.