کاربرد هوش مصنوعی در ارزیابی عملکرد حرکتی کارمندان شهرداری در اداره و محل خدمت

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 40

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال دوم - شماره دوم - تابستان 1405

نویسندگان :
فرزانه نجف پور .
رضوان موسوی .

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/4292

چکیده فارسی :

ارزیابی عملکرد حرکتی کارکنان شهرداری در محیط اداره و محل خدمت، یکی از مؤلفه‌های مؤثر در ارتقای بهره‌وری، پیشگیری از آسیب‌های شغلی و بهبود کیفیت خدمات عمومی به شمار می‌آید. تنوع وظایف در شهرداری‌ها، از فعالیت‌های اداری و کارشناسی تا امور میدانی، خدمات شهری و نظارت اجرایی، ضرورت سنجش دقیق و مستمر توانایی‌های حرکتی کارکنان را برجسته می‌سازد. روش‌های متعارف ارزیابی عملکرد حرکتی غالباً بر مشاهده انسانی، فرم‌های خودگزارشی و آزمون‌های مقطعی استوارند. این روش‌ها، با وجود سودمندی نسبی، ممکن است با محدودیت‌هایی مانند خطای ارزیاب، تأخیر در تشخیص، فقدان تداوم در پایش و دشواری تحلیل داده‌های چندبعدی مواجه باشند. هوش مصنوعی با فراهم‌کردن امکان پردازش داده‌های رفتاری، حرکتی و محیطی، می‌تواند الگوی ارزیابی عملکرد کارکنان را به‌طور معناداری متحول سازد. سامانه‌های مبتنی بر بینایی ماشین، حسگرهای پوشیدنی، یادگیری ماشین و تحلیل هوشمند داده‌ها، قابلیت ثبت و تفسیر شاخص‌های مرتبط با وضعیت بدنی، دامنه حرکت، تعادل، تکرار حرکت و میزان خستگی را دارند. بهره‌گیری مسئولانه از این فناوری‌ها می‌تواند به شناسایی زودهنگام الگوهای حرکتی پرخطر و کاهش احتمال بروز اختلالات اسکلتی‌عضلانی کمک کند. همچنین، داده‌های حاصل از ارزیابی هوشمند می‌توانند مبنای طراحی برنامه‌های آموزشی، اصلاح محیط کار و بازتوزیع متناسب وظایف قرار گیرند. در سازمان‌های شهرداری، که بخش قابل توجهی از مأموریت‌ها با فعالیت بدنی، جابه‌جایی، نظارت میدانی و تعامل با محیط‌های متغیر شهری همراه است، این ظرفیت اهمیت بیشتری می‌یابد. هدف مقاله حاضر، تبیین کاربردهای هوش مصنوعی در ارزیابی عملکرد حرکتی کارمندان شهرداری در اداره و محل خدمت است. این پژوهش با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی، ابعاد فنی، مدیریتی، انسانی و اخلاقی کاربرد هوش مصنوعی در این حوزه را بررسی می‌کند. یافته‌های تحلیلی نشان می‌دهد که هوش مصنوعی می‌تواند دقت، سرعت و عینیت ارزیابی عملکرد حرکتی را افزایش دهد. افزون بر این، این فناوری امکان تبدیل داده‌های پراکنده به شاخص‌های کاربردی برای تصمیم‌گیری مدیریتی را فراهم می‌سازد. با این حال، اثربخشی چنین سامانه‌هایی به کیفیت داده‌ها، تناسب الگوریتم‌ها با نوع شغل و اعتبار ابزارهای اندازه‌گیری وابسته است. حفاظت از حریم خصوصی کارکنان نیز شرط اساسی پذیرش و مشروعیت استفاده از فناوری‌های هوشمند محسوب می‌شود. هرگونه استفاده از داده‌های حرکتی باید مبتنی بر شفافیت، رضایت آگاهانه و محدودیت هدفمند در گردآوری اطلاعات باشد. هوش مصنوعی نباید به ابزار کنترل صرف یا نظارت تنبیهی بر کارکنان تبدیل شود. بلکه کارکرد مطلوب آن، حمایت از سلامت شغلی، توانمندسازی نیروی انسانی و ارتقای کیفیت فرایندهای کاری است. استقرار موفق این فناوری مستلزم مشارکت هم‌زمان مدیران، کارشناسان منابع انسانی، متخصصان ایمنی و بهداشت حرفه‌ای و کارکنان شهرداری است. آموزش کاربران و تدوین دستورالعمل‌های اجرایی روشن نیز در کاهش مقاومت سازمانی نقش تعیین‌کننده دارد. از منظر مدیریتی، نتایج ارزیابی هوشمند می‌تواند به تخصیص بهینه نیروی انسانی و بهبود طراحی مشاغل منجر شود. از منظر فردی، بازخوردهای دقیق و قابل فهم می‌تواند آگاهی کارکنان را نسبت به وضعیت حرکتی و شیوه انجام وظایف افزایش دهد. از منظر سازمانی، کاهش آسیب‌ها و غیبت‌های ناشی از مشکلات جسمانی می‌تواند هزینه‌های پنهان خدمات شهری را کاهش دهد. بنابراین، هوش مصنوعی ظرفیت آن را دارد که ارزیابی عملکرد حرکتی را از فرایندی مقطعی و ذهنی به سازوکاری مستمر، داده‌محور و پیشگیرانه تبدیل کند. تحقق این ظرفیت، نیازمند بومی‌سازی فناوری متناسب با ساختار، وظایف و شرایط کاری شهرداری‌ها است. همچنین، توجه به ملاحظات حقوقی، اخلاقی و عدالت سازمانی باید در تمام مراحل طراحی و استقرار سامانه لحاظ شود. در مجموع، کاربرد هوش مصنوعی در این حوزه می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری نظامی هوشمند برای حفظ سلامت کارکنان و ارتقای کارآمدی خدمات شهرداری باشد.

کلمات کلیدی فارسی :
هوش مصنوعی، ارزیابی عملکرد حرکتی، کارکنان شهرداری، سلامت شغلی، مدیریت منابع انسانی.