بررسی شیوع، مکانیسم‌های بیومکانیکی و عوامل خطرساز آسیب‌های ناشی از بیش‌تمرینی در والیبالیست‌های رده‌های سنی نوجوانان و جوانان

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 20

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
سومین همایش ملی علوم انسانی با رویکرد نوین و دومین همایش بین المللی پژوهشی فرهنگیان نوین

نویسندگان :
فاطمه حیدرنژاد کارشناسی تربیت بدنی،دانشگاه علمی کاربردی واحد پاساگارد

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/4235

چکیده فارسی :

پدیده بیش‌تمرینی و آسیب‌های ساختاری ناشی از استفاده مفرط، از مهم‌ترین چالش‌های نظام ورزش قهرمانی و سلامت ورزشکاران در رده‌های سنی پایه به شمار می‌روند. هدف از این پژوهش، واکاوی همه‌گیرشناختی، تحلیل بیومکانیکی و بررسی شاخص‌های پاتوفیزیولوژیک مرتبط با شیوع آسیب‌های ناشی از بیش‌تمرینی در میان والیبالیست‌های رده‌های سنی نوجوانان و جوانان بود. جامعه آماری این پژوهش مقطعی–تحلیلی شامل ۲۲۰ والیبالیست پسر نخبه و نیمه‌نخبه در قالب ۱۶ تیم باشگاهی و استانی با میانگین سنی ۱/۷۲ ± ۱۶/۸۴ سال، سابقه تمرین تخصصی ۱/۸۸ ± ۴/۵۶ سال و حجم تمرین هفتگی ۱/۹۴ ± ۱۶/۴۲ ساعت بود. جمع‌آوری داده‌ها با استفاده از پرسشنامه آسیب‌های ورزشی وابسته به استفاده مفرط مرکز اسلو (OSTRC)، فرم‌های استاندارد ثبت و پایش روزانه بار تمرین، مقیاس درک تلاش فیزیولوژیک (RPE)، آزمون‌های عملکردی کینماتیک فرود و ارزیابی‌های بالینی ارتوپدی انجام پذیرفت.
یافته‌های توصیفی و استنباطی نشان داد که شیوع کلی سالیانه آسیب‌های ناشی از بیش‌تمرینی در جامعه مورد مطالعه برابر با ۵۸/۴ درصد است. از حیث توزیع آناتومیکی پاتولوژی‌ها، اندام تحتانی با اختصاص ۶۲/۳ درصد از کل آسیب‌ها در بالاترین رتبه قرار گرفت و تاندینوپاتی کشکک زانو (زانوی جهندگان) با شیوع ۳۴/۲ درصد شایع‌ترین آسیب منفرد شناخته شد. پس از آن، سندرم‌های گیرافتادگی ساب‌آکرومیال و تاندینوپاتی روتاتور کاف کمربند شانه‌ای با ۲۷/۸ درصد، دردهای مزمن ستون فقرات کمری و لوردوز فانکشنال با ۱۸/۵ درصد، تاندینوپاتی زردپی آشیل با ۱۱/۴ درصد و واکنش‌های تنشی و شکستگی‌های استرسی استخوان درشت‌نی و متاتارس با ۸/۱ درصد در رتبه‌های بعدی جای گرفتند. تحلیل مقایسه‌ای میان دو رده سنی نشان داد که اگرچه نرخ شیوع تاندینوپاتی‌های مزمن بافتی در جوانان بالاتر بود، اما نوجوانان به دلیل قرار داشتن در دوران جهش رشد بلوغ (PHV) به شکل معناداری مستعد ابتلا به آپوفیزیت‌های کششی نظیر ازگود شلاتر و سینینگ لارسن جانسون بودند؛ به‌طوری‌که ۷۸ درصد از کل موارد گزارش‌شده آپوفیزیت منحصراً در رده سنی نوجوانان به وقوع پیوسته بود. تحلیل رگرسیون لجستیک چندگانه آشکار ساخت که متغیرهای نسبت بار تمرین حاد به مزمن (ACWR) فراتر از ۱/۵ با ضریب شانس ۳/۱۲، حجم تمرین هفتگی بیش از ۱۶ ساعت با ضریب شانس ۲/۴۵، خواب شبانه کمتر از ۷ ساعت با ضریب شانس ۲/۱۸ و نمرات بالای خستگی روانی و استرس رقابتی با ضریب شانس ۱/۸۹ از قوی‌ترین عوامل پیش‌بین بروز آسیب‌های ناشی از بیش‌تمرینی هستند. بر پایه این نتایج، پیاده‌سازی سامانه‌های عینی پایش بار تمرینی، کنترل حجم پرش‌ها، آموزش الگوهای بیومکانیکی صحیح فرود و ادغام پروتکل‌های ریکاوری در فصول تمرینات پایه ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.

کلمات کلیدی فارسی :
بیش‌تمرینی، والیبال پایه، تاندینوپاتی کشکک، جهش رشد بلوغ، نسبت بار حاد به مزمن، میکروترومای تجمعی.