تأثیر رویکردهای نوآورانه در روش تدریس خلاق بر یادگیری پایدار و خودتنظیمی دانش‌آموزان

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 14

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال دوم - شماره دوم - تابستان 1405

نویسندگان :
احسان عبداله زاده دانشجوی کارشناسی علوم قضایی،مشاور تحصیلی شهرستان سقز
معصومه امین نیا کارشناسی آموزش ابتدایی ، آموزگار آموزش و پرورش سقز
اله کریم دهقان نژاد کارشناسی ارشد ارتباط تصویری،هنرآموز هنرستان فنی آموزش و پرورش لرستان
فاطمه سمائی کارشناسی حسابداری ، معاون آموزشی شهرستان کوار
محمد صفری کارشناسی ادبیات دبیرآموزش و پرورش شهرستان کوار

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/3962

چکیده فارسی :

رویکردهای نوآورانه در روش تدریس خلاق به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های اساسی تحول در نظام‌های آموزشی، نقش مهمی در عبور از الگوهای سنتی انتقال دانش و حرکت به سوی یادگیری عمیق، پایدار و دانش‌آموزمحور ایفا می‌کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر رویکردهای نوآورانه در روش تدریس خلاق بر یادگیری پایدار و خودتنظیمی دانش‌آموزان و تبیین روابط ساختاری میان این متغیرها بود. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش را دانش‌آموزان تشکیل دادند که از میان آنان در سال ۱۴۰۴، تعداد ۳۸۰ نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از سه ابزار استاندارد شامل پرسشنامه رویکردهای نوآورانه تدریس خلاق، مقیاس یادگیری پایدار و پرسشنامه خودتنظیمی یادگیری جمع‌آوری شد. روایی محتوایی ابزارها با استفاده از نظر متخصصان علوم تربیتی تأیید و روایی سازه آن‌ها از طریق تحلیل عاملی تأییدی بررسی شد. همچنین پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه تدریس خلاق ۰/۹۱، یادگیری پایدار ۰/۸۸ و خودتنظیمی یادگیری ۰/۹۰ به دست آمد که نشان‌دهنده مطلوب بودن پایایی ابزارها بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و AMOS انجام گرفت و برای بررسی روابط مستقیم و غیرمستقیم میان متغیرها از مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد رویکردهای نوآورانه در روش تدریس خلاق اثر مستقیم و معناداری بر یادگیری پایدار دانش‌آموزان دارد (β=0/46، p<0/001) و همچنین به‌طور مثبت خودتنظیمی یادگیری را پیش‌بینی می‌کند (β=0/52، p<0/001). نتایج مدل ساختاری نشان داد خودتنظیمی یادگیری نقش میانجی معناداری در رابطه بین تدریس خلاق و یادگیری پایدار ایفا می‌کند؛ به‌گونه‌ای که اثر غیرمستقیم تدریس خلاق بر یادگیری پایدار از مسیر خودتنظیمی برابر با β=0/21 گزارش شد و اثر کل این مسیر به β=0/67 رسید. شاخص‌های برازش مدل شامل χ²/df=2/14، RMSEA=0/052، CFI=0/94 و TLI=0/93 نشان دادند که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است. همچنین متغیرهای پژوهش توانستند ۴۸ درصد از واریانس خودتنظیمی و ۵۶ درصد از واریانس یادگیری پایدار را تبیین کنند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که بهره‌گیری هدفمند از روش‌های تدریس خلاق مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری اکتشافی، فعالیت‌های مسئله‌محور و طراحی تجربه‌های یادگیری نوآورانه می‌تواند زمینه شکل‌گیری یادگیری عمیق، ماندگار و همراه با استقلال یادگیرنده را فراهم سازد. بر این اساس، توجه به توسعه شایستگی‌های حرفه‌ای معلمان در حوزه روش‌های تدریس نوآورانه، بازطراحی برنامه‌های آموزشی و حمایت مدیران و سیاست‌گذاران آموزشی از محیط‌های یادگیری فعال می‌تواند گامی مؤثر در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش یادگیرندگانی خودراهبر و توانمند باشد.

کلمات کلیدی فارسی :
روش تدریس خلاق، رویکردهای نوآورانه آموزشی، یادگیری پایدار، خودتنظیمی یادگیری، یادگیری فعال، شایستگی حرفه‌ای معلمان، مدل‌یابی معادلات ساختاری