تبیین نقش رهیافت‌های آموزشی مبتنی بر علوم اعصاب تربیتی (دیداری، شنیداری، حرکتی) در طراحی تجارب یادگیری سازگار با مغز و ارتقای حافظه فعال

دسته بندی موضوعی : علوم تربیتی و روانشناسی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 11

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
دومین همایش ملی و بین المللی تحلیل و بررسی جایگاه ، کارکرد و شیوه های آموزشی در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی ، چالش ها و راهکارهای مراکز علمی آموزشی و دانشگاه ها

نویسندگان :
لادن لطفی کارشناسی ارشد مشاوره وراهنمایی، لیسانس روانشناسی بالینی، مشاور مدرسه، اصفهان، اصفهان. 44lotfi@gmail.com
سیده مریم مرتضوی کارشناسی ارشد میکروبیولوژی، دبیر کار و فناوری، شهرکرد، چهارمحال و بختیاری. Mortazavi.maryam34@gmail.com
مریم کرمی بروجنی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دبیر، بلداجی، چهارمحال و بختیاری. Mariamkarami135@gmail.com
لیلا مقدمی کارشناسی علوم تربیتی گرایش آموزش ابتدایی، معلم، اهواز، خوزستان. leilamoghadami875@gmail.com

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/3077

چکیده فارسی :

علوم اعصاب تربیتی به عنوان یکی از حوزه‌های میان‌رشته‌ای نوین، تلاش می‌کند با بهره‌گیری از یافته‌های علوم اعصاب شناختی، فرایندهای یادگیری و آموزش را با سازوکارهای طبیعی مغز هماهنگ سازد. در این میان، حافظه فعال به عنوان یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های شناختی در یادگیری، نقش اساسی در نگهداری، پردازش و سازمان‌دهی اطلاعات ایفا می‌کند. هدف مقاله حاضر، تبیین نقش رهیافت‌های آموزشی مبتنی بر علوم اعصاب تربیتی شامل رهیافت دیداری، شنیداری و حرکتی در طراحی تجارب یادگیری سازگار با مغز و ارتقای حافظه فعال است. این پژوهش به روش مروری ـ تحلیلی انجام شده و با بررسی مبانی نظری، یافته‌های پژوهشی و شواهد علمی مرتبط، به تحلیل نقش هر یک از رهیافت‌های مذکور در بهبود عملکرد حافظه فعال پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که رهیافت دیداری از طریق بهره‌گیری از تصاویر، نمودارها، نقشه‌های مفهومی و سازمان‌دهی بصری اطلاعات، موجب تسهیل پردازش شناختی و کاهش بار ذهنی می‌شود. رهیافت شنیداری نیز با فعال‌سازی مسیرهای پردازش زبانی و استفاده از گفتار، روایت و تعاملات کلامی، در تقویت رمزگردانی و بازیابی اطلاعات نقش مؤثری دارد. همچنین رهیافت حرکتی با تکیه بر فعالیت‌های عملی، یادگیری تجربی و درگیری جسمانی در فرایند آموزش، سبب تقویت پیوندهای عصبی و افزایش پایداری یادگیری می‌شود. نتایج همچنین بیانگر آن است که ترکیب هماهنگ این سه رهیافت در قالب رویکرد چندحسی، ظرفیت حافظه فعال را افزایش داده، توجه انتخابی را تقویت می‌کند، انعطاف‌پذیری شناختی را بهبود می‌بخشد و از اضافه‌بار شناختی جلوگیری می‌نماید. بر اساس یافته‌ها، طراحی تجارب یادگیری سازگار با مغز مستلزم توجه به اصولی نظیر غوطه‌وری چندحسی، پردازش فعال، بازخورد فوری، توالی‌دهی مناسب محتوا و ایجاد محیط‌های یادگیری امن و انگیزه‌بخش است. در مجموع، به‌کارگیری رهیافت‌های آموزشی مبتنی بر علوم اعصاب تربیتی می‌تواند زمینه ارتقای حافظه فعال، بهبود کیفیت یادگیری و افزایش اثربخشی فرایندهای آموزشی را فراهم آورد.

کلمات کلیدی فارسی :
علوم اعصاب تربیتی، حافظه فعال، یادگیری سازگار با مغز، رهیافت دیداری، آموزش چندحسی