بررسی اثر باکتری‌های همزیست بر رشد داینوفلاژله Scrippsiella cf. erinaceus در شرایط آزمایشگاهی

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 6

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی مطالعات علوم جامعه شناختی فرهنگی اجتماعی - سال دوم شماره اول - بهار 1405

نویسندگان :
گیلان عطاران فریمان استاد گروه زیست شناسی دریا دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار.
حسن زادعباس شاه آبادی کارشناس گروه زیست شناسی دریا دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
شهناز بامدی دانش آموخته کارشناسی ارشد زیست شناسی دریا -گرایش بوم شناسی دریا

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/2970

چکیده فارسی :

شکوفایی‌های جلبکی مضر (HAB) در سال‌های اخیر به‌عنوان یکی از چالش‌های مهم اکوسیستم‌های دریایی، به‌ویژه در سواحل دریای عمان، مورد توجه قرار گرفته‌اند. داینوفلاژله‌ها از گروه‌های اصلی ایجادکننده این رخدادها هستند و گونه Scrippsiella cf. erinaceus به‌عنوان یکی از عوامل بالقوه در بروز کشندهای رنگی در این منطقه گزارش شده است. از سوی دیگر، شواهد نشان می‌دهد باکتری‌های همزیست می‌توانند از طریق تأمین ویتامین‌ها، مواد محرک رشد و مشارکت در چرخه مواد مغذی، بر رشد و فیزیولوژی میکروجلبک‌ها اثرگذار باشند؛ با این حال، درباره نقش باکتری‌های همزیست در رشد و شاخص‌های فیزیولوژیک S. cf. erinaceus در دریای عمان اطلاعات محدود است. در این پژوهش، تعامل S. cf. erinaceus با باکتری‌های همزیست جداشده از همان سامانه بررسی شد. ابتدا به‌منظور حذف آلودگی‌های باکتریایی، ریزجلبک با استفاده از ترکیبی از آنتی‌بیوتیک‌ها خالص‌سازی شد و سپس تیمارهای کشت شامل: ریزجلبک بدون باکتری (کنترل) و ریزجلبک همراه با باکتری‌های Marinobacter sp.، Alteromonas macleodii و Vibrio sp. (به‌صورت منفرد و ترکیبی) طراحی گردید. رشد ریزجلبک طی دوره آزمایش با شمارش سلولی و تغییرات کلروفیل a و c به‌عنوان شاخص‌های فیزیولوژیک پایش شد نتایج نشان داد حضور باکتری‌های همزیست به‌طور معنی‌داری بر روند رشد و محتوای کلروفیل اثر می‌گذارد؛ به‌طوری‌که بیشترین رشد و بیشترین مقدار کلروفیل در تیمار دارای هر سه باکتری مشاهده شد. در مقابل، کمترین رشد در تیمار دارای Marinobacter sp. ثبت گردید و Alteromonas macleodii در مقایسه با سایر باکتری‌ها اثر مثبت‌تری بر افزایش رشد نشان داد. همچنین بین تراکم سلولی و مقدار کلروفیل رابطه مستقیم مشاهده شد. به‌طور کلی، یافته‌ها بیانگر نقش کلیدی باکتری‌های همزیست در تنظیم رشد و وضعیت فیزیولوژیک S. cf. erinaceus بوده و می‌تواند در تبیین سازوکارهای بروز بلوم و مدیریت پیامدهای شکوفایی‌های جلبکی در سواحل دریای عمان کاربرد داشته باشد.

کلمات کلیدی فارسی :
داینوفلاژله، Scrippsiella cf. erinaceus، باکتری‌های همزیست