بررسی تأثیر پروتکل‌های تمرین تناوبی با شدت بالا تحت نظارت دیوایس‌های پوشیدنی بر ظرفیت مصرف اکسیژن حداکثری و خستگی در سالمندان

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 9

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال اول شماره سوم - پاییز 1404

نویسندگان :
محمد موسی دخت کارشناسی ارشد علوم تربیت بدنی و ورزش، دانشکده علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
الهام رضوی سروقدی دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
سیده صبا محمدی خاص کارشناس ارشد آسیب های ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه فیزیولوژی ورزشی و آسیب های ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/2830

چکیده فارسی :

مقدمه: با افزایش جمعیت سالمند، حفظ سلامت قلبی-عروقی و جلوگیری از کاهش ظرفیت هوازی (VO2max) به یکی از اولویت‌های اصلی پزشکی ورزشی تبدیل شده است. تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) پتانسیل بالایی برای بهبود این شاخص دارند، اما اجرای آن‌ها در سالمندان نیازمند دقت و نظارت دقیق است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر پروتکل‌های تمرین HIIT تحت نظارت دیوایس‌های پوشیدنی بر VO2max و سطح خستگی در سالمندان بود.
روش پژوهش: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. ۳۰ سالمند (۶۵-۷۵ سال) به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش، ۸ هفته تمرین HIIT را با نظارت لحظه‌ای ضربان قلب توسط ساعت‌های هوشمند (برندهای مختلف) انجام دادند و گروه کنترل، تمرینات مداوم با شدت متوسط را بدون نظارت دیجیتال انجام دادند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر (Repeated ANOVA) تجزیه و تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که مداخله مورد نظر تأثیر معنی‌داری بر افزایش VO2max در گروه آزمایش داشت (۲۴.۵±۲.۱ به ۲۹.۸±۲.۴ میلی‌لیتر/دقیقه/کیلوگرم؛ P<0.001، در حالی که در گروه کنترل تغییر معنی‌داری مشاهده نشد. همچنین، نمره خستگی در گروه آزمایش به طور معنی‌داری کاهش یافت (۳۵.۲±۴.۱ به ۲۸.۵±۳.۸؛ P<0.01. تحلیل‌ها نشان داد که تفاوت در مدل و برند ساعت‌های هوشمند تأثیر معنی‌داری بر نتایج نهایی نداشت.
بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که استفاده از دیوایس‌های پوشیدنی در پروتکل HIIT، با امکان تنظیم دقیق شدت تمرین، منجر به بهبود چشمگیر ظرفیت هوازی و کاهش خستگی در سالمندان می‌شود. این فناوری نه تنها ایمنی تمرینات را افزایش می‌دهد، بلکه با ارائه بازخورد فوری، کارایی مداخله ورزشی را بهینه می‌سازد. با وجود محدودیت‌های مربوط به تنوع دستگاه‌ها، نتایج از پتانسیل بالای این روش برای ارتقای سلامت سالمندان حمایت می‌کند.

کلمات کلیدی فارسی :
سالمندی، تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT)، دیوایس‌های پوشیدنی، VO2max، خستگی، پایش سلامت