تأثیر آموزش مبتنی بر بازی بر رشد مهارت‌های اجتماعی و هیجانی دانش‌آموزان

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 14

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال دوم شماره اول - بهار 1405

نویسندگان :
ربابه رضی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی با گرایش منابع انسانی دانشگاه آزاد قائم شهر
سیده مریم رجایی رامشه کارشناسی جغرافیا دانشگاه پیام نور آباده
زهرا یزدان پناه کارشناسی دینی و عربی دانشگاه یاسوج
فاطمه سعادتی بهبهانی کارشناسی ریاضی کاربردی دانشگاه شهیدچمران اهواز

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/2718

چکیده فارسی :

در دنیای پیچیده و پرتحرک امروزی که دانش‌آموزان با انبوهی از محرک‌های بیرونی و فشارهای روانی مواجه هستند، نظام‌های آموزشی برای دستیابی به اهداف تربیتی خود ناگزیر به بازنگری در روش‌های سنتی و رویکردهای غیرفعال هستند. آموزش مبتنی بر بازی به عنوان یک رویکرد نوین و کارآمد، فراتر از جنبه‌های سرگرمی، به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای یکپارچه‌سازی فرآیندهای شناختی، هیجانی و اجتماعی عمل می‌کند. این پژوهش با هدف واکاوی عمیق تأثیر استراتژی‌های بازی‌وارسازی و آموزش‌های بازی‌محور بر ارتقای مؤلفه‌های کلیدی رشد دانش‌آموزان از جمله مهارت‌های اجتماعی و تنظیم هیجانی تدوین شده است. یافته‌های اولیه تحقیق حاکی از آن است که ماهیت تعاملی و ساختار قاعده‌مند بازی‌های آموزشی، بستر بی‌نظیری را برای کاهش اضطراب عملکرد و حذف گارد دفاعی دانش‌آموزان در محیط کلاس درس فراهم می‌آورد. این محیط امن و غیرتهدیدکننده، به دانش‌آموزان اجازه می‌دهد تا در قالب نقش‌آفرینی‌های خلاقانه و سناریوهای حل مسئله، با مفاهیم پیچیده انسانی مانند همدلی، همکاری گروهی، مدیریت خشم، و خودتنظیمی در مواجهه با پیروزی و شکست، به‌طور عملی مواجه شوند و آن‌ها را تمرین کنند. بازی‌ها با تبدیل مفاهیم انتزاعی به تجربیات ملموس و شبیه‌سازی‌شده، به یادگیرندگان کمک می‌کنند تا مهارت‌های مذاکره و اقناع را در شرایط رقابتی، بدون آسیب به سلامت روان خود، تجربه کنند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که دانش‌آموزان در این محیط‌ها، انگیزش درونی بیشتری برای مشارکت فعال نشان داده و به دلیل لذت‌بخش بودن فرایند یادگیری، پیوندهای عاطفی عمیق‌تری با محیط مدرسه و همسالان خود برقرار می‌سازند. تأثیرات مثبت این روش، محدود به فضای کلاس نبوده و به دلیل درونی‌سازی مهارت‌های کسب‌شده، در تعاملات روزمره زندگی فردی و اجتماعی آنان در خارج از مدرسه نیز به وضوح نمودار می‌گردد. از دیدگاه روان‌شناختی، آموزش مبتنی بر بازی، ظرفیت‌های اجرایی مغز را برای مدیریت هیجانات تند و تقویت تفکر اجتماعی بهبود می‌بخشد که این خود منجر به افزایش چشمگیر در شاخص‌های سلامت روان و سازگاری اجتماعی می‌گردد. نتایج این مطالعه بر ضرورت تغییر پارادایم از آموزش‌های متمرکز بر معلم به سوی یادگیری بازی‌محور دانش‌آموزمحور تأکید دارد و نشان می‌دهد که طراحی هدفمند و ساختاریافته‌ی بازی‌های آموزشی، عاملی حیاتی در پرورش هوش اجتماعی و عاطفی است. در نهایت، این تحقیق استدلال می‌کند که جایگزینی یا مکمل‌سازی روش‌های سنتی با استراتژی‌های بازی‌وارسازی، یک ضرورت انکارناپذیر برای نظام‌های آموزشی است تا بتوانند نسلی خلاق، منعطف و توانمند در مدیریت چالش‌های هیجانی و ارتباطی عصر حاضر پرورش دهند و پایه‌های جامعه‌ای همدل‌تر و موفق‌تر را بنا نهند.

کلمات کلیدی فارسی :
آموزش بازی‌محور، مهارت‌های اجتماعی، هوش هیجانی، یادگیری تعاملی، رشد عاطفی