نقش معلم،مدیریت بحران های ارتباطی فراگیران در شبکه های اجتماعی

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 17

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال دوم شماره اول - بهار 1405

نویسندگان :
فاطمه غلام پور .

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/2456

چکیده فارسی :

گسترش فراگیر شبکه‌های اجتماعی در سال‌های اخیر ساختار ارتباطات میان فراگیران را به شکلی بنیادین دگرگون کرده و موجب شده است تعاملات آموزشی آنان در معرض تنش‌ها، سوءتفاهم‌ها و بحران‌هایی قرار گیرد که پیش‌تر در روابط سنتی کمتر مشاهده می‌شد و همین مسئله نقش معلم را در هدایت ارتباطات دیجیتال و مدیریت موقعیت‌های بحرانی برجسته‌تر از گذشته ساخته است. در چنین فضایی معلم نه‌تنها وظیفه انتقال دانش را بر عهده دارد بلکه باید بتواند پیچیدگی‌های کنش‌های ارتباطی در محیط‌های مجازی را تشخیص دهد و با رویکردی پیشگیرانه، فراگیران را در مسیر استفاده مسئولانه از شبکه‌های اجتماعی هدایت کند و این امر مستلزم سطحی از آگاهی ارتباطی و تربیتی است که در برنامه‌های آموزشی سنتی کمتر به آن پرداخته شده است. با توجه به اینکه فراگیران روزانه در معرض حجم بالایی از پیام‌ها، برداشت‌ها و تعاملات دیجیتالی قرار می‌گیرند، احتمال شکل‌گیری بحران‌هایی مانند تعارض، طرد اجتماعی، فشار روانی یا سوءبرداشت‌های ارتباطی افزایش می‌یابد و اگر این وضعیت به‌درستی مدیریت نشود، می‌تواند به آسیب‌های پایدار آموزشی و روانی منجر شود و بنابراین معلم باید نقش فعال‌تری در تنظیم روابط ارتباطی دانش‌آموزان ایفا کند. یکی از مهم‌ترین ابعاد این نقش، توانایی شناسایی زودهنگام نشانه‌های تنش و هدایت فراگیران به سمت الگوهای سالم ارتباطی است؛ زیرا بسیاری از بحران‌های ارتباطی از عدم شناخت صحیح قواعد تعامل دیجیتال آغاز می‌شوند و معلم می‌تواند با مداخله پیشگیرانه از گسترش آن جلوگیری کند و همین مداخله به ایجاد محیطی امن و حمایت‌گر در کلاس درس کمک می‌کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین دقیق نقش معلم در مدیریت بحران‌های ارتباطی فراگیران در شبکه‌های اجتماعی انجام شده و تلاش دارد نشان دهد که چگونه حضور آگاهانه معلم می‌تواند زمینه کاهش پیامدهای منفی تعاملات مجازی را فراهم کند و منجر به ارتقای مهارت‌های ارتباطی و تقویت سلامت اجتماعی فراگیران شود. تمرکز مقاله بر تحلیل ابعاد تربیتی، ارتباطی و روانی مدیریت بحران است و یافته‌های آن بیان می‌کند که معلمان با بهره‌گیری از رویکردهای علمی و روش‌های نوین هدایت ارتباطی می‌توانند سهم قابل توجهی در جلوگیری از تشدید تعارضات مجازی داشته باشند و از این طریق به بهبود کیفیت یادگیری و روابط میان‌فردی کمک کنند.
اهمیت این موضوع زمانی آشکارتر می‌شود که بدانیم بخش بزرگی از تعاملات فراگیران در خارج از نظارت مستقیم مدرسه رخ می‌دهد و شبکه‌های اجتماعی در شکل‌گیری هویت فردی و اجتماعی آنان نقشی پررنگ دارند و غفلت از این واقعیت می‌تواند مدرسه را از ایفای وظایف تربیتی خود بازدارد و زمینه بروز بحران‌های گسترده‌تری را فراهم کند. بر این اساس مقاله حاضر بر این ضرورت تأکید دارد که نقش معلم باید از چارچوب سنتی خارج شده و به سطحی ارتقا یابد که در آن مهارت‌های سواد رسانه‌ای، مهارت‌های ارتباطی و توانایی مدیریت موقعیت‌های بحرانی بخشی از شایستگی‌های حرفه‌ای او به شمار رود و این تحول می‌تواند مسیر جدیدی برای بازنگری در سیاست‌های تربیتی کشور ایجاد کند. در نهایت، چکیده تلاش می‌کند تصویری روشن و یکپارچه از جایگاه معلم در مدیریت بحران‌های ارتباطی ارائه دهد و نشان دهد که چگونه تقویت دانش و مهارت معلم می‌تواند موجب پیشگیری از آسیب‌ها، توسعه ارتباطات سالم و ارتقای کیفیت زیست‌جهان دیجیتال فراگیران شود و از این طریق نقش مدرسه و معلم در عصر شبکه‌های اجتماعی بازتعریف و تقویت گردد.

کلمات کلیدی فارسی :
معلم؛ مدیریت بحران ارتباطی؛ شبکه‌های اجتماعی؛ کنش ارتباطی؛ فراگیران