هوش مصنوعی و انسان آینده

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 8

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی مطالعات علوم جامعه شناختی فرهنگی اجتماعی - سال دوم شماره اول - بهار 1405

نویسندگان :
ریحانه کریم زاده سرچشمه دانش آموز پایه ششم دبستان بتول ، خراسان شمالی ، شهرستان اسفراین ، ایران
آرزو مهربانی دانش آموز پایه ششم دبستان بتول ، خراسان شمالی ، شهرستان اسفراین ، ایران

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/2390

چکیده فارسی :

با ظهور هوش مصنوعی مولد، جهان در آستانه یکی از بزرگترین چالش‌های تاریخ تکامل بشر قرار گرفته است؛ چالشی که مرز میان «تسهیل‌گری فناوری» و «تحلیل‌برندگی قوای ذهنی» را به کمترین حد ممکن رسانده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر متقابل هوش مصنوعی بر ساختار نخبگی و آینده‌ پدیده‌ای به نام «انسان هوشمند» است. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی، بر این فرض استوار است که هوش مصنوعی به عنوان یک «تشدیدکننده» عمل می‌کند؛ بدین معنا که می‌تواند نخبگان را به سمت «نخبگی هیبریدی» (ترکیب شهود انسانی و قدرت محاسباتی ماشین) سوق دهد و در مقابل، کاربران فاقد مهارت را با خطر «کاهش ضریب هوشی عملکردی» و وابستگی شناختی مواجه سازد.یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تعریف نخبگی در آینده از «انباشت اطلاعات» به «مهارت طرح پرسش‌های استراتژیک» و «راستی‌آزمایی خروجی‌های ماشینی» تغییر جهت خواهد داد. در نهایت، این مقاله نتیجه می‌گیرد که برای جلوگیری از زوال فکری و حرکت به سمت افق‌های روشن‌تر فرابشری، نظام‌های آموزشی باید از مدل‌های سنتی عبور کرده و به سمت پرورش «سواد هوش مصنوعی» حرکت کنند. آینده انسان، نه در تقابل با ماشین، بلکه در مدیریت هوشمندانه این هم‌زیستی گریزناپذیر نهفته است.

کلمات کلیدی فارسی :
هوش مصنوعی، نخبگی هیبریدی، زوال شناختی، انسان آینده، سواد الگوریتمیک