رقابت نمادین صدراعظم‌ها در معماری وقفی عصر سلیمان قانونی تحلیلی بر پایۀ نظریۀ میدان و انواع سرمایه (پیر بوردیو)

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 13

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
فصل نامه علمی تخصصی پژوهش برتر - سال دوم شماره اول - بهار 1405

نویسندگان :
لیلا شهابی زاده آموزش و پرورش شهرستان ایذه
ثریا اورک چهارتنگی آموزش و پرورش شهرستان ایذه

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/2345

چکیده فارسی :

دورۀ سلطنت سلطان سلیمان اول، ملقب به «قانونی» (۱۵۲۰–۱۵۶۶ م.)، از جمله مهم‌ترین ادوار تاریخی امپراتوری عثمانی از نظر تمرکز قدرت سیاسی، توسعۀ نهادی، شکوفایی فرهنگی و پویایی معماری است (İnalcık, 1994). در این دوره، صدراعظم‌ها (وزرای اعظم) به‌عنوان عالی‌ترین مقامات اجرایی پس از سلطان، نقش محوری در ادارۀ امپراتوری ایفا می‌کردند و برای تثبیت جایگاه خود در «میدان قدرت» (field of power) از ابزارهای گوناگونی بهره می‌بردند (Necipoğlu, 2005). یکی از مهم‌ترین این ابزارها، حمایت از معماری وقفی بود که امکان تبدیل سرمایه‌های اقتصادی و سیاسی به «سرمایۀ نمادین» (symbolic capital) را فراهم می‌کرد. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از نظریۀ میدان و انواع چارگونۀ سرمایه (اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و نمادین) پیر بوردیو (Bourdieu, 1986; 1993) به تحلیل رقابت نمادین میان صدراعظم‌های عثمانی در عرصۀ معماری وقفی می‌پردازد. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل اسناد تاریخی، وقف‌نامه‌ها و مطالعات معماری است. یافته‌ها نشان می‌دهد صدراعظم‌ها با تبدیل سرمایه‌های خود به سرمایۀ نمادین از طریق ساخت مجموعه‌های وقفی (کمپلکس‌های «کلیه»)، در پی تثبیت مشروعیت سیاسی، افزایش اعتبار اجتماعی، بازتولید منزلت طبقاتی و ماندگاری نام خود در حافظۀ جمعی شهری بودند. این رقابت به بازتولید نابرابری‌های نمادین در ساختار قدرت عثمانی انجامید.

کلمات کلیدی فارسی :
وقف، معماری عثمانی، سرمایۀ نمادین، میدان قدرت، پیر بوردیو، سلیمان قانونی، رقابت نخبگان.