بررسی راهکارهای مؤثر برای رفع مشکلات دانش‌آموزان مبتلا به اوتیسم در کلاس‌های ابتدایی فاطمه گودرزی

دسته بندی موضوعی : برنامه ریزی درسی و آموزشی

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 12

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
دومین همایش ملی علوم انسانی با رویکرد نوین و اولین همایش بین المللی پژوهشی فرهنگیان نوین

نویسندگان :
فاطمه گودرزی دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/2223

چکیده فارسی :

اختلال طیف اوتیسم یکی از اختلالات رشدی ـ عصبی شایع در دوران کودکی است که با چالش‌هایی در تعامل اجتماعی، ارتباط کلامی و غیرکلامی و الگوهای رفتاری محدود و تکراری همراه است. حضور دانش‌آموزان مبتلا به اوتیسم در کلاس‌های آموزش ابتدایی، ضرورت به‌کارگیری راهکارهای آموزشی هدفمند و متناسب با ویژگی‌های فردی آنان را دوچندان می‌سازد. هدف این مقاله، بررسی راهکارهای مؤثر برای رفع یا کاهش مشکلات آموزشی، رفتاری و اجتماعی دانش‌آموزان مبتلا به اوتیسم در کلاس‌های ابتدایی است. روش پژوهش حاضر، مروری و مبتنی بر مطالعه و تحلیل منابع کتابخانه‌ای، مقالات علمی داخلی و خارجی و اسناد معتبر مرتبط با آموزش کودکان دارای اوتیسم است. یافته‌های مطالعات نشان می‌دهد که استفاده از آموزش‌های تصویری و ساختاریافته، ایجاد برنامه منظم و قابل پیش‌بینی در کلاس، به‌کارگیری روش‌های تقویت رفتار مثبت، آموزش مهارت‌های اجتماعی، بهره‌گیری از بازی‌های هدفمند آموزشی و همکاری مستمر میان معلم و والدین، نقش مؤثری در بهبود عملکرد تحصیلی و سازگاری اجتماعی این دانش‌آموزان دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که آموزش و توانمندسازی معلمان در زمینه شناخت ویژگی‌های اوتیسم، یکی از عوامل کلیدی در موفقیت برنامه‌های آموزشی محسوب می‌شود. در مجموع، اتخاذ رویکردی نظام‌مند، فردمحور و مبتنی بر شواهد علمی می‌تواند زمینه مشارکت فعال‌تر دانش‌آموزان مبتلا به اوتیسم را در محیط‌های آموزشی فراگیر فراهم سازد.

کلمات کلیدی فارسی :
اختلال طیف اوتیسم یکی از اختلالات رشدی ـ عصبی شایع در دوران کودکی است که با چالش‌هایی در تعامل اجتماعی، ارتباط کلامی و غیرکلامی و الگوهای رفتاری محدود و تکراری همراه است. حضور دانش‌آموزان مبتلا به اوتیسم در کلاس‌های آموزش ابتدایی، ضرورت به‌کارگیری راهکارهای آموزشی هدفمند و متناسب با ویژگی‌های فردی آنان را دوچندان می‌سازد. هدف این مقاله، بررسی راهکارهای مؤثر برای رفع یا کاهش مشکلات آموزشی، رفتاری و اجتماعی دانش‌آموزان مبتلا به اوتیسم در کلاس‌های ابتدایی است. روش پژوهش حاضر، مروری و مبتنی بر مطالعه و تحلیل منابع کتابخانه‌ای، مقالات علمی داخلی و خارجی و اسناد معتبر مرتبط با آموزش کودکان دارای اوتیسم است. یافته‌های مطالعات نشان می‌دهد که استفاده از آموزش‌های تصویری و ساختاریافته، ایجاد برنامه منظم و قابل پیش‌بینی در کلاس، به‌کارگیری روش‌های تقویت رفتار مثبت، آموزش مهارت‌های اجتماعی، بهره‌گیری از بازی‌های هدفمند آموزشی و همکاری مستمر میان معلم و والدین، نقش مؤثری در بهبود عملکرد تحصیلی و سازگاری اجتماعی این دانش‌آموزان دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که آموزش و توانمندسازی معلمان در زمینه شناخت ویژگی‌های اوتیسم، یکی از عوامل کلیدی در موفقیت برنامه‌های آموزشی محسوب می‌شود. در مجموع، اتخاذ رویکردی نظام‌مند، فردمحور و مبتنی بر شواهد علمی می‌تواند زمینه مشارکت فعال‌تر دانش‌آموزان مبتلا به اوتیسم را در محیط‌های آموزشی فراگیر فراهم سازد.