کاربرد هوش مصنوعی در بهینه‌سازی فرایند جذب و استخدام کارکنان

دسته بندی موضوعی : مدیریت ، اقتصاد و حسابداری

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 34

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
اولین همایش ملی و بین المللی مدیریت، حسابداری و امور بانکی

نویسندگان :
سعید رنجکش کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی گرایش مدیریت استراتژیک

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/4487

چکیده فارسی :

امروزه فرایند جذب و استخدام کارکنان به‌عنوان یکی از ارکان محوری مدیریت راهبردی منابع انسانی، نقشی بی‌بدیل در تحقق مزیت رقابتی پایدار، ارتقای بهره‌وری سازمانی و پیشبرد اهداف راهبردی ایفا می‌کند. تحولات سریع فناوری، دیجیتالی‌شدن کسب‌وکارها و افزایش چشمگیر حجم متقاضیان کار، نظام‌های سنتی جذب را با محدودیت‌های بنیادینی نظیر زمان‌بر بودن فرایندها، تحمیل هزینه‌های سنگین عملیاتی، ناتوانی در پردازش دقیق داده‌های انبوه و دخالت سوگیری‌ها و قضاوت‌های ذهنی ارزیابان مواجه ساخته است. در این میان، ورود فناوری‌های هوش مصنوعی با قابلیت‌هایی همچون یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و تحلیل پیش‌بینانه، چشم‌انداز نوینی را برای بازتعریف و تحول ساختاری در فرایندهای استخدامی گشوده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامع کاربرد هوش مصنوعی در بهینه‌سازی زنجیره جذب و استخدام و شناسایی پیامدها و الزامات آن در سازمان‌های معاصر انجام شده است. رویکرد این مطالعه تحلیلی و توصیفی بوده و به واکاوی مراحل مختلف این چرخه پرداخته است. نتایج نشان می‌دهد که فناوری هوشمند در مراحل غربالگری اولیه، پالایش رزومه‌ها، طراحی و تحلیل آزمون‌های مهارتی، هدایت مصاحبه‌های ناهمگام و تطبیق الگوهای شخصیتی با ویژگی‌های شغل، کارایی عملیاتی را به‌میزان چشمگیری ارتقا می‌دهد. کاربرد ابزارهای تعاملی نظیر چت‌بات‌ها علاوه بر تسریع اطلاع‌رسانی، زمینه بهبود تجربه داوطلبان و شکل‌گیری برند کارفرمایی مطلوب را فراهم می‌آورد. همچنین مدل‌های پیش‌بینی عملکرد شغلی و تحلیل شایستگی‌های رفتاری به کاهش خطای انتخاب نامناسب و کنترل نرخ ترک خدمت اولیه کمک شایانی می‌کنند. با وجود این مزایا، پیاده‌سازی هوش مصنوعی با چالش‌های بنیادین از جمله بازتولید سوگیری‌های پنهان الگوریتمی، مسائل مربوط به نقض حریم خصوصی، شفاف‌نبودن سازوکارهای تصمیم‌گیری در قالب جعبه سیاه و تضعیف بعد انسانی و شهودی گزینش کارکنان همراه است. یافته‌ها مؤید آن است که اتکای صرف به الگوریتم‌ها بدون نظارت انسانی می‌تواند به نقض عدالت سازمانی و تبعیض ناخواسته منجر شود؛ از این‌رو الگوی بهینه، رویکرد تلفیقی یا «انسان در حلقه» است که در آن هوش مصنوعی نقش ابزار پشتیبان و افزاینده هوش ارزیاب را ایفا می‌کند. در نهایت، دستیابی به یک نظام استخدامی هوشمند، عادلانه و ارزش‌آفرین، نیازمند تدوین چارچوب‌های راهبری اخلاقی، بازنگری در مدل‌های اعتبارسنجی داده‌ها و ارتقای سواد داده‌ای مدیران منابع انسانی در عصر هوشمندی سازمانی است.

کلمات کلیدی فارسی :
هوش مصنوعی؛ مدیریت راهبردی منابع انسانی؛ فرایند جذب و استخدام؛ غربالگری الگوریتمی؛ بهینه‌سازی فرایندها.