معماری سایبرنتیک انسان آینده: تقاطع نوروتکنولوژی و هوش مصنوعی در افق آموزش و چالش‌های فاعلیت اراده

دسته بندی موضوعی : میان رشته ای

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 15

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
اولین همایش ملی و بین المللی هوش مصنوعی و آینده آموزش در جهان

نویسندگان :
عماد خدیش کارشناس مهندسی پزشکی emadkhadish@gmail.com

داوران :

ژان فرانسوا بنفون استاد دانشگاه تولوز فرانسه

ثبت شده توسط : عماد خدیش

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/4678

چکیده فارسی :

با ظهور مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی (AI) و توسعه شتابان فناوری‌های عصبی (نوروتکنولوژی)، به‌ویژه واسط‌های مغز-رایانه (BCIs)، مرزهای سنتی میان سیستم بیولوژیک انسان و ماشین در حال محو شدن است. پداگوژی و نظام‌های آموزشی آینده به‌سمت درهم‌تنیدگی شناختی حرکت می‌کنند. این تحول بنیادین، در کنار مزایای فراوان یادگیری بهینه، چالش‌های ژرفی را پیرامون «تعیین‌گری الگوریتمی»، تهدید «حریم شناختی» (Cognitive Liberty) و زوال فاعلیت اراده آزاد انسان پدید آورده است.
این پژوهش با رویکردی میان‌رشته‌ای، به واکاوی معماری سایبرنتیک انسان آینده پرداخته و ابعاد فنی-مهندسی و اخلاقی-فقهی مداخلات عصبی-الگوریتمی در فرآیندهای یادگیری و شناخت را تحلیل می‌نماید.
این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و با تلفیق مدل‌سازی سیستمی در مهندسی پزشکی (حلقه‌های بازخورد سایبرنتیک) و تحلیل فلسفی-فقهی (با استناد به قواعد کلان همچون «لاضرر»، «تسلیط بر اراده» و صیانت از کرامت ذاتی انسان)، به ارزیابی مخاطرات ساختاری این فناوری‌ها پرداخته است.
نتایج نشان می‌دهند که وابستگی پداگوژیک به سیستم‌های هوش مصنوعی عصبی بدون ایجاد سازوکارهای حفاظتی، به فرسایش استقلال اراده و استدلال مستقل در نسل آینده منجر خواهد شد. از این رو، تدوین یک چارچوب تنظیم‌گری (Regulatory Framework) جامع مبتنی بر تلفیق اخلاق ماشین و احکام فقهی محافظت از حریم شناختی، پیش‌شرط ضروری توسعه این فناوری‌ها در آموزش است.

کلمات کلیدی فارسی :
آموزش آینده، فاعلیت اراده، معماری سایبرنتیک، نوروتکنولوژی، هوش مصنوعی