جستجوی مقاله

اخبات در قرآن و روایات؛ معنا، ویژگی‌ها، آثار و مصادیق مخبتین

دسته بندی موضوعی : علوم دینی و الهیات

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 26

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
اولین همایش پژوهش‌های ایرانی اسلامی در جوامع مدرن

نویسندگان :
مهدی جعفر زاده سطح1 موسسه فقهی اصولی آل یاسین، قم


ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله :

چکیده فارسی :

اخبات از مفاهیم مهم قرآنی و روایی است که ناظر به حالتی قلبی از خضوع، خشوع، آرامش، اطمینان و تسلیم در برابر خداوند متعال می‌باشد. پژوهش حاضر با هدف تبیین معنای اخبات، بررسی ویژگی‌ها و آثار آن و معرفی مصادیق مخبتین در قرآن و روایات سامان یافته است. روش این پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر بررسی آیات قرآن کریم، منابع لغوی و روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام است.
یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که اخبات در لغت به معنای فروتنی، آرام گرفتن و استقرار در حالت اطمینان آمده و در کاربرد قرآنی، به مرتبه‌ای از ایمان اشاره دارد که در آن قلب انسان در برابر فرمان الهی تسلیم و آرام می‌شود. بر اساس آیات قرآن، به‌ویژه آیات ۳۴ و ۳۵ سوره حج، مخبتین کسانی‌اند که در برابر خداوند تسلیم‌اند، با یاد او دل‌هایشان خاشع می‌شود، بر مصائب و دشواری‌ها صبر می‌کنند، نماز را برپا می‌دارند و از روزی الهی انفاق می‌نمایند. همچنین آیه ۲۳ سوره هود، ایمان، عمل صالح و اخبات را زمینه‌ساز ورود به بهشت و جاودانگی در آن معرفی می‌کند.
از منظر روایات، اخبات تنها یک حالت ظاهری نیست، بلکه صفتی قلبی و درونی است که آثار آن در رفتار انسان آشکار می‌گردد. اهل‌بیت علیهم‌السلام به عنوان مصداق کامل مخبتین معرفی شده‌اند و برخی از اصحاب برجسته نیز در روایات به عنوان نمونه‌هایی از این مقام یاد شده‌اند. بر این اساس، اخبات را می‌توان از مراتب کمال ایمان و نشانه‌ای از عبودیت حقیقی دانست که انسان را به آرامش قلبی، اطاعت الهی، پایداری در مسیر حق و قرب پروردگار می‌رساند.

کلمات کلیدی فارسی :
اخبات، مخبتین، قرآن، روایات، تسلیم، خشیت، صبر، اهل‌بیت علیهم‌السلام

دانلود فایل کامل مقاله


صدور گواهینامه نمایه سازی، چاپ و انتشار

من نویسنده این مقاله هستم


لینک ثابت به این مقاله:
https://iran-journals.com/doc/3057

دانلود فایل کامل مقاله


نحوه استناد به مقالات در پایگاه ایران ژورنال:
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
جعفر زاده، مهدی ، 1405، اخبات در قرآن و روایات؛ معنا، ویژگی‌ها، آثار و مصادیق مخبتین، https://iran-journals.com/doc/3057
در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (1405، جعفر زاده، مهدی ؛)
برای بار دوم به بعد: (1405، جعفر زاده؛)

جستجوی مقالات
ok