تأثیر هم‌افزایی ماساژ و کایروپراکتیک بر کاهش اضطراب حرکتی و افزایش کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به درد لگن و ران (با رویکرد مشاوره‌ای و تربیتی)

دسته بندی موضوعی : علوم سلامت (پزشکی و پیراپزشکی)

زبان : فارسی

نوع فایل : PDF

تعداد صفحات : 9

وضعیت : این مقاله توسط هیات داوران پایگاه ایران ژورنال داوری شده است
دومین همایش ملی و بین المللی تحلیل و بررسی جایگاه ، کارکرد و شیوه های آموزشی در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی ، چالش ها و راهکارهای مراکز علمی آموزشی و دانشگاه ها

نویسندگان :
محمد نمکین کارشناسی حقوق ، مدرس و پژوهشگر طب چینی،طب سنتی،ماساژ و حرکات اصلاحی.
بدریه امیدی کارشناسی امورتربیتی، مدیر فرهنگی و پژوهشگر امور تربیتی، طب سنتی و طب چینی.
فاطمه نمکین کارشناسی مهندسی شیمی، کارشناس فرایند شیمی و پژوهشگر ماساژ و طب سنتی.
محمدامین نمکین کارشناسی کامپیوتر، کارشناس و پژوهشگر داده‌های نرم‌افزارهای طب چینی و ماساژ و حرکات اصلاحی

ثبت شده توسط : ایران ژورنال

لینک مستقیم مقاله : https://iran-journals.com/doc/3716

چکیده فارسی :

زمینه: درد مزمن ناحیه لگن و ران، یکی از شایع‌ترین اختلالات اسکلتی-عضلانی است که با چرخه‌ای از اضطراب حرکتی (ترس از حرکت) و کاهش کیفیت زندگی همراه می‌شود. توجه به درمان‌های دستی مکمل با رویکرد کل‌نگر، به ویژه هم‌افزایی ماساژ و کایروپراکتیک در کنار مشاوره و آموزش، به عنوان یک راهکار نوین مطرح شده است.
هدف: این مطالعه مروری با هدف بررسی تأثیر هم‌افزایی ماساژ درمانی و کایروپراکتیک، در چارچوب یک رویکرد مشاوره‌ای و تربیتی، بر کاهش اضطراب حرکتی و افزایش کیفیت زندگی بیماران مبتلا به درد لگن و ران انجام شد.
روش: این مقاله به روش مروری کیفی و با جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های داده معتبر داخلی (سیویلیکا) و با استفاده از کلیدواژه‌های مرتبط با ماساژ، کایروپراکتیک، اضطراب حرکتی، کیفیت زندگی و درد لگن و ران تدوین گردید. مقالات مرتبط با معیارهای ورود، شامل مطالعات بالینی، مروری و کارآزمایی‌های تصادفی‌شده در بازه زمانی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴، استخراج و یافته‌های آنها به صورت کیفی تحلیل و ترکیب شد.
یافته‌ها: شواهد نشان داد که ماساژ با کاهش اسپاسم عضلانی، تعدیل تونوس سمپاتیک و افزایش ترشح اندورفین، و کایروپراکتیک با اصلاح ساب‌لوکساسیون‌های مفصل ساکروایلیاک و بهبود ورودی‌های حس عمقی، به طور مستقل بر کاهش درد مؤثرند. با این حال، ترکیب این دو رویکرد در یک مدل تلفیقی (آماده‌سازی بافت نرم با ماساژ، اصلاح مفصل با کایروپراکتیک و تثبیت با تمرینات)، همراه با مشاوره روان‌آموزی و آموزش الگوی صحیح حرکت، بیش از جمع جزءها عمل کرده و منجر به کاهش معنادار اضطراب حرکتی، بهبود خودکارآمدی و ارتقای ابعاد مختلف کیفیت زندگی (جسمی، روانی و اجتماعی) در بیماران گردید. همچنین، یافته‌ها بر نقش کلیدی رویکرد تربیتی در تداوم این نتایج تأکید داشتند.
نتیجه‌گیری: هم‌افزایی ماساژ و کایروپراکتیک در بستری مشاوره‌ای و تربیتی، یک مداخله کارآمد، غیرتهاجمی و انسان‌محور برای مدیریت بیماران مبتلا به درد مزمن لگن و ران است که با تأثیر بر مسیرهای بیومکانیکی، عصبی-فیزیولوژیک و روانشناختی، می‌تواند به طور همزمان به کاهش اضطراب حرکتی و ارتقای کیفیت زندگی بیانجامد. طراحی کارآزمایی‌های بالینی با گروه کنترل برای تأیید کمّی این هم‌افزایی و تدوین پروتکل‌های استاندارد برای این مداخله ترکیبی، به عنوان پیشنهادات اصلی پژوهش‌های آینده مطرح می‌شود.

کلمات کلیدی فارسی :
ماساژ، کایروپراکتیک، اضطراب حرکتی، کیفیت زندگی، درد لگن و ران.